Çanakkale Zaferi Şeref Madalyasıdır!

Çanakkale Zaferi Şeref Madalyasıdır!

Bağımsızlığımızı görüyorum , uzun yılların Osmanlı’sından gencecik bir cumhuriyete kadar uzanan yolu görüyorum . Çanakkale rüyalarımda bağımsızlık mücadelesinin şahin bakışlı Mustafa Kemal’ini görüyorum .

Ahmet dedemi duyuyorum sonra; Ötelerden çektiği ‘Ahh’ını işitiyorum .”Vatan uğruna , istiklal uğruna neler çektik biz” diyor ..Tarlasından hasat ettiği buğdayı direk askere götüren Ahmet dedem haklıydı .. Kağnısıyla askere cephane taşıyan Ayşe ninem haklıydı .. Hepsi haklıydılar ! Göz yummadılar yurdun işgaline vatanın elden gidişine ..En karanlık günlerde bile yitirmediler umutlarını .Mustafa Kemal ile onca şehidimiz ile omuz omuzaydılar .. Ya istiklale ya ölene kadar !

Peki neydi bu  savaş;
Savaş, yaşama beş kala, ölümü beş geçeydi…

Hele Çanakkale kırılmış kalplerin, çatlamış sinelerin resmiydi. Bu resimde baba yoktu, abi yoktu. Onların yerine acı vardı, hüzün vardı. Yeniden yeşerecek topraklar için yağmur yağmur gözyaşı vardı. Sel olup çağlamış yüreklerin ızdırapları vardı. Acı bu toprağın mayası olmuştur.

Hasretle geçmesi beklenen karakışlar vardı…

Güneş ışığını hissetirmeye başladı sonra yavaş yavaş ..Doğmaya hazırlandı bereketli toprakların güzel insanlarına ..

General Aspinall-Oglander:

“Gelibolu’daki kanlı muharebeler Türkler’ in çiçeğini yiyip bitirdi.” diyormuş.

Oysa bilmiyordu bizler cennet müjdesi gibi bir baharla geliyorduk..

Kazanılacak 3 dakika için hayatlarını feda etmeleri isteniyordu. Kimlerden mi ; Mesela yiğitlerin ikisi Aydınlıydı biri Vefalıydı diğer üçü tıp fakülteli son sınıftaydı . Hele biri anasının tek kuzusuydu .. İşte böyle; Peki şuan bizden istense bu ? Bu soruya kalbimizden cevap verdiğimizde duyduğunuz ses size ne hissettiriyor. Bırakamayacağınız çocuğunuz zenginliğiniz şöhretiniz mi aklınıza takılıyor?  Oysa onlar bizlerin özgürlüğünü geleceğini düşünmemişler miydi ?

Çanakkale Zaferi Şeref Madalyasıdır ..

Var mıdır hissetmeyen daha hayatının baharında canını Allah Allah naralarıyla ölümün kucağına atan mehmetin cesaretini , var mıdır ; tek kolu tek gözü gerekirse tek başıyla savaşan gazinin gözlerindeki gururu! Var mıdır görmeyen istiklali için oğullarını askere gönderen Anaların döktüğü sevinç gözyaşlarını görmeyen ?         ‘Öldüreceğiz’ diyenlere karşı ‘ölmeyeceğiz ‘ dediler ; Şehitlik şerbetini içmeden hemen önce bile bayraklarını teslim edecekleri Alay’ı arıyorlardı ..Onlar vazgeçmediler biz de vazgeçmeyeceğiz ; tüm ülke insanının o Alaya dahil olduğunu görmeden asla  vazgeçmeyeceğiz..

 

Lütfen Bayrağın Sesini Dinleyin!

 

Çanakkale Zaferi hepimizin göğsünde ŞEREF MADALYASIDIR. Bir madalyayı hak etmekten zor olan, onu taşımaktır. Sorumluluk büyük, bu yük ağırdır. Dün onlar üzerine düşeni yaptılar; ölmekten korkmadılar. Meleklerin hazır olduğu törende ALLAH’IN ŞEREF MADALYASI’NI taktılar. Bugün çalışkanlıklarıyla, dürüstlükleriyle, erdemleriyle yaşayanlar ONLAR’IN boşuna ölmediğine inananlar;

 

Bu Madalya Bizleri Bekliyor

Çanakkale Destanımızın 106. yılında aynı aşkla aynı gururla bağlıyız ..Akif’in de dediği gibi Asım’ın nesliyiz . Unutmayacağız bu şanlı tarihi ; düşmeyen sancak 57. Alayı sessiz gecenin kahramanı Nusrat Mayın Gemisini Conkbayırı’ndaki şanlı direnişi , İnsanlığın savaşı yendiği Gelibolu’yu , Yahya Çavuşu , Kınalı Aliyi tarih sahnesinden kim silebilir ki ?

Bu Yazıyı Paylaş
Pelin Yılmaz

Pelin Yılmaz

Aytink.com Yazarı // Türk Dili Ve Edebiyatı Öğretmeni instagram: Pelinin Kütüphanesi