Empati Kurmayı Yeniden Düşünmek!

Empati Kurmayı Yeniden Düşünmek!
Elif Angın
Son Yazılar Elif Angın (Tümünü Gör)

Paylaş

Bana göre empati kur demekle sen düşüncesizsin demek arasında hiçbir fark olmadı bu zamana kadar aslında. Görünürde ne kadar olumlu olsa da bu kelimeyi kullanmaktan hep kaçındım… Çünkü insan düşünmeyi bilirdi, bilmeliydi!

Birini birinin yerine düşündürmek kimsenin görevi değildi, eğer biz bir adım atarken karşıdakinin yerinde olsam ne yapardım diye düşünüyorsak herkes düşünebilirdi! Gel gör ki o işler öyle olmuyormuş, hatta bazı insanlar için empati diyerek nazikleştirmeye bile gerek yokmuş, onlar göremiyorsa biz ‘düşüncesizsin’ demeliymişiz.

Ah şu herkesin kendi penceresi zırvası yok mu? Ne çıkıyorsa oradan çıkıyor işte! Herkes kendi penceresinde kendini haklı görüyor, herkes her şeyi yapma hakkını kendinde buluveriyor. Kolayca kırabiliyor, kolayca insanların şahsi alanına girebiliyor, kolayca birileri adına karar verebiliyor olduk birden bire! Bir yerde bir şey oldu ve biz düşünmeyi bıraktık, anlamayı bıraktık, sorgulamayı bıraktık, sadece konuşmaya başladık. Anlamsızca!

Önemsememeye başladık; insanları, hislerini, aslına bakarsanız kendimizi de… Bazen bir kelimenin bile bize ne denli zarar verebileceği ihtimalini unutuverdik. Başkalarının yerine kendimizi koymak bir yana kendimizi bile kendi koyduğumuz yerde bulamıyoruz artık!

Neden mi?

Dijital çağın vermiş olduğu görünür olma kaygısı insanları duygusuz ruhsuz bireyler hâline getirdi! Eskiden kurmadan önce belki milyon kez karşımdaki kırılır mı diye düşündüğümüz cümleleri şimdi espri adı altına sığınarak insanları dağıta dağıta kurabiliyoruz! İnsanların zaaflarına dokunup, eksikleriyle umursamadan dalga geçebiliyoruz.

İşte tamda burada empati demek yerine sen düşüncesizsin demek gerekiyor belki de! Güzel konuşmayı, güzel düşünmeyi bilmeyen insanlara güzelce anlatmak yerine güzelce ağlatmadan kimse kimsede açtığı yaraların farkına varmıyor, kimse kimsenin yerine kendini koymuyor!

Vicdan en doğru pusuladır ve insan olmanın yolu onu hakkıyla anlayabilmekten geçer! Kendi menfaatlerimiz uğruna insanları harcamaktan vazgeçtiğimiz, amalara sığınmadan hatalarımızı kabullendiğimiz, onun yerinde olsam dediğimizde gönül rahatlığıyla haksızlık etmediğimizi hissettiğimiz gün doğru  insan olacağız. Gün sonunda elinizi kalbinizin üzerine koyup altında olup biteni yoklarsanız doğru yöne gideceğinizden şüpheniz olmasın.

 

Sevgiyle kalın…

Bu Yazıyı Paylaş