Bir sabaha daha mutsuz uyandım bugün. İnsanlığın geriye kalan büyük çoğunluğu gibi. Rutinim başladı. Uyan, duşa gir, kedilerinle ilgilen, kahve iç, hazırlan ve otobüse binerek günün muhteşem koşturmacasına adım at. Düşünme sürecim başladı. Çoğunluğu tahammül seviyemi zorlayan insanlarla iletişimde kalma sıkıntısını nasıl atlatacağım, hangi borcumun kısa mesajla bildirimini alacağım, nasıl daha az kaygılanmayı başaracağım ve akşam bana kalan minik zamanı … Okumaya devam et Yavaşlamak